Δευτέρα, 30 Μαΐου 2011

to tweet or not to tweet...?


Tout de suite!!!

ο χίτσκοκ θα είχε λατρέψει το τουίτερ, τόσα πουλιά παντού (χμ, έχω μερικές φίλες κ φίλους που θα έκαναν φόλοου σε τόσα πουλιά).

Και αν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φάνηκαν πολύ αποτελεσματικά στο να μαζευτεί όλος ο κόσμος στις πλατείες για να διαμαρτυρηθεί για την κρίση ή οτιδήποτε άλλο, πως είναι δυνατόν να γνωρίζουμε ότι τα περιστέρια και άλλα είδη πουλιών (που πετάνε αυτή τη φορά), δεν είναι αγανακτισμένα από καταβολής κόσμου, και με τα κατά τα άλλα γλυκά τιτιβίσματα τους, δεν συνομωτούν με σκοπό να μαζευτούν σε μια πλατεία ή σε ένα πάρκο και να μας χέσουν ομαδικά.
Για μια ακόμα φορά ο άνθρωπος εμπνέεται από τη φύση, την αντιγράφει.
Υπάρχει άραγε περίπτωση το ομαδικό χέσιμο να βελτιώσει λίγο τα πράγματα?
Μήπως στη μορφή αυτή είναι το ίδιο σποραδικό όσο οι κουτσουλιές των πουλιών και οι τσίχλες στα πεζοδρόμια?
Αν συλλέξουμε όλες τις κουτσουλιές μπορούμε να παρασκευάσουμε ένα πολύ καλό λίπασμα για λουλούδια, για τις τσίχλες χρειάζονται χημικά και πολλά εργατικά χέρια, το έκαναν κάποιοι , όμως θα μπορούσαν να αποτελέσουν πολύτιμη πρώτη ύλη.
Η συλλογή των δικών μας (ανθρώπινων) "κουτσουλιών" νομίζω λέγεται εκλογές και συμβαίνει μια φορά στα τόσα χρόνια, χωρίς ιδιαίτερα αποτελέσματα.
Στα σμήνη των πουλιών, πιστέυω κρύβονται ομάδες με ιδιαίτερη καλλιτεχνική φύση, που θέλουν να κουτσουλήσουν συγκεκριμένα σημεία, δύσκολα, δύσβατα, επικίνδυνα.
Αρτ τέρροριστς.
Με κίνδυνο της ζωής τους, εφορμούν να χέσουν ακριβές τσάντες, παπούτσια, μπλουζάκια, πουκάμισα, αυτοκίνητα.
Καμικάζι, στούκας (Junkers 87), ταλιμπάν. Φερέ, Γκοτιέ, Πολ Φράνκ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου